Lüks Tatil Turizminde Küresel Platform eksikliği

Simon Lehmann (AJL Consulting), Travelnews ile uzun süredir okunan bir röportajda bunun neden böyle olduğunu, ancak nerede heyecan verici yaklaşımların olduğunu ve lüks tatil evi pazarında hangi genel eğilimlerin fark edildiğini açıklıyor.

Bay Lehmann, lüks tatil evi acentesi başlı başına bir turizm alanıdır. Prensip olarak bilmeniz gerekenler nelerdir?. Lüks tatil evi komisyonculuğu çok heyecan verici ve büyüyen bir alandır. Kısa bir süre önce Tatil Kiralama Konferansı için ABD'deydim. Orada, diğer şeylerin yanı sıra, ABD'li tüketicilerin "Kategori Farkındalığının" - yani bir ürün kategorisinden bahsederken bir marka adını hatırlama yeteneğinin - yazlık ev kiralama alanında 2005'te %5'ten %40'a çıktığı belirtildi. 2019'da ve hatta 2021'de %80'e yükseldi. Bunun arkasında Airbnb'nin halka arzı da dahil olmak üzere çeşitli faktörler vardı. Bununla birlikte, lüks tatil evi kiralama özel alanında öne çıkan ve buna karşılık gelen bir farkındalık düzeyine sahip dikkate değer bir pazar konumuna ulaşmış bir oyuncu olmadığı kısa sürede anlaşıldı. Yani hala potansiyel var.

Ancak çeşitli tanınmış otel markaları bu alanda kendilerine yer edinmeye çalışmadılar mı?

Evet, örneğin Onefinestay ve daha sonra Travel Keys'i devralan , ancak başarısız olan Accor . Aynı zamanda Airbnb LuxuryRetreats'i satın aldı, ancak lüks kiralama sektöründe bir yer edinmeyi başaramadı .

Niye ya?

Airbnb ve lüks sektör arasındaki bağlantılar, tüketici için gerçekten somut değildi. Marka transferi işe yaramadı. Lüks bir müşteri, lüks tatil evleri bulmak için Airbnb'ye gitmez. Normal otel işinde lüks sektöründe iyi yer edindikleri, ancak lüks tatil dairelerinin komisyonculuğunda olmadığı Accor ile benzerdi.

Müşterisine lüks bir tatil dairesi önermek isteyen bir lüks seyahat acentesi nasıl hareket etmelidir?

Danışmanlık şirketim AJL ile yakın zamanda tanınmış bir İsviçreli lüks seyahat acentesine tam olarak bu soruyu sorduk. Cevap, bunun bir kabus olduğuydu. Önce Airbnb'ye veya mütevazı bir portföyü olan çeşitli küçük toplayıcılara bakıyorsunuz. Booking.com'da neredeyse hiçbir şey bulamazsınız, çünkü orada yalnızca rezerve edilebilir içerik mevcuttur; Çoğu lüks villa sadece talep üzerine kiralanır ve bu nedenle teklife dahil değildir.

Buradaki soru, elbette, lüksün nasıl tanımlandığıdır. Sadece "Günlük Ortalama Ücreti", yani fiyatı bir ölçü olarak alırsanız, kesinlikle çevrimiçi olarak bulunabilecek biri veya diğeri vardır. Ayrıca, varış noktası üzerinden de tanımlayabilirsiniz yani, Saint-Tropez veya Saint-Barth gibi yerlerdeki tekliflerden veya benzerlerinden. Ancak günümüzde lüks, bir yandan deneyim, diğer yandan her şeyden önce ayrıcalık ve “algı” ile tanımlanmaktadır. Sorun burada ortaya çıkıyor: Bir yandan, piyasa arz tarafında aşırı derecede parçalanmış durumda, yani inanılmaz sayıda bireysel sağlayıcı - yani villa sahipleri - ve neredeyse aynı sayıda çevrimiçi komisyoncu var. Lüks sektöründe, birçok kiralık mülk yalnızca bir acenteye bağlı değildir, çünkü bu genellikle tek bir nesne için yeterli hacim oluşturamaz. Bu, son müşteri teması olan lüks seyahat acentelerinin yönetilebilir bir çabayla doğru olanı bulmasını zorlaştırıyor.

"Rezervasyonda neredeyse hiçbir şey bulamazsınız, çünkü orada yalnızca rezerve edilebilir içerik mevcuttur - lüks villalar genellikle yalnızca istek üzerine mevcuttur."

Önemli oyuncular kimler? Elbette biri ya da diğeri biraz daha büyük Luus tatil evi komisyoncusu olmalı?

Örneğin, Leotrippi'yi düşünüyorum, aslen bir İsviçre konukseverlik markası, ancak şimdi Alp bölgesinde lüks dağ evlerinin komisyonculuğunda çok başarılı olan ve İngiliz kayakçı pazarında son derece uzmanlaşmış bir İngiliz şirketi. Sunulan 650 lüks dağ evi var. Oradaki ortalama dosya fiyatı 60.000 frank. Böylece her bir mülkü en az bir kez kiralamadan da geçiminizi sağlayabilirsiniz.

Ya da benzer şekilde konumlanmış Bramble Ski şirketi var. Bunlar, dağ evi sahipleri ile doğrudan sözleşmeleri olan ve daha sonra lüks mülkleri çok sayıda broker aracılığıyla satan dağ evi işletmecileridir. Böyle bir dağ evinin beş milyon franka mal olduğunu ve daha sonra haftada 50.000 franktan kiralanabileceğini varsaymalısınız. Kural olarak, uzman bir komisyoncu, bu tür nesneleri yılda birkaç kez satmak için yeterli bağlantıya sahip değildir. Bu nedenle birçok işletme sahibi, lüks sektöründe çok sayıda küçük, uzmanlaşmış acenteyle işbirliği yapan çeşitli acentelerle, yani toplayıcılarla çalışır.

Bu segmentte pazar bu şekilde yapılandırılmıştır. Klasik tatil kiralama komisyonculuğu işinde, mülkler genellikle yalnızca bir toplayıcı / komisyoncu aracılığıyla satılır, ancak lüks sektörde bir acente sadece yeterli rezervasyon getirmediği için satılmaz. Bu yüzden gerçekten büyük küresel oyuncular yok.

Lüks mülklerin genellikle sadece talep üzerine rezerve edilebileceğini söylediniz. Niye ya?

Nesnelerin yüksek değeri nedeniyle, onlara kimlerin girmesine izin verildiğine çok dikkat ederler. Mülk sahipleri genellikle mülkü kiralamadan önce bazı bilgiler isterler. Bazen bir istek reddedilir.

Hangi kriterlere göre?

Ödeme gücü şüpheleri? Belki milliyet yüzünden bile? Bir de sadece ünlülere kiralayan mal sahipleri var.

Ödeme gücü? Lüksün nerede başladığı sorusuna geri döndük.

Bunu en düşük giriş seviyesi olarak yaklaşık 2.500 frank veya dolar "Ortalama Günlük Ücret", yani haftada yaklaşık 17.500 frank/dolar olarak belirlerdim.

"Sahipler genellikle bir mülk kiralanmadan önce bazı bilgiler isterler."

Bu nedenle lüks tatil evi kiralama pazarının oldukça parçalı olduğunu söyleyebiliriz. Bir arabulucu genellikle kaç nesneye sahiptir?

Operatörler / mülk yöneticileri ortalama olarak sadece 20-50 mülkle ilgileniyor, daha fazlası mümkün değil. Bu aynı zamanda üst segmentte lüks bir ev bulmanın çok daha fazlasını gerektirmesiyle de ilgilidir, yani havaalanı transferleri, özel aşçılar, özel temizlik personeli ve daha fazlası gibi eklentiler. Tam hizmet kiralamalardan bahsediyoruz ve normal tatil kiralama işinde standart olan haftalık temizlikten çok uzaktayız.

Bunun, bu tür nesnelerin teknolojik rezervasyon maskelerine pek dahil edilemeyeceği gerçeğiyle bir ilgisi var mı? Kesinlikle. Piyasa esas olarak çevrimiçi olarak gerçekleşmez. Bireysel seyahat planlama alanında kırtasiye satışları açık ara en önemlisidir. Başka bir deyişle, lüks seyahat acentesi - özellikle Virtuoso gibi organize sektörde - "Lüks Kiralama" sektörü için online satıştan çok daha önemlidir. Özellikle lüks tatil evi teklifi, daha önce de belirtildiği gibi, genellikle çevrimiçi olarak rezerve edilemediğinden, doğrudan rezervasyon seçeneği olmaksızın yalnızca çevrimiçi olarak pazarlandığından.

Kısacası: Seyahat ticareti lüks tatil evleri kiralamak için çok heyecan verici ve bu alanda çok az şey yapılıyor.

Ne demek istiyorsun?

Lüks mülkleri bir araya getirme alanında çok az şey yapıldığını gördük - ayrıca az önce tartıştığımız ilgili sorunlar nedeniyle. Ancak şimdiden bazı heyecan verici yaklaşımlar var. Öncelikle otel pazarlama organizasyonu Relais & Châteaux'u düşünüyorum. Yaptıkları şekilde, işler doğru yönde gidiyor. Yaklaşık bir yıl önce, Relais & Châteaux, şimdiye kadar kiralanan yaklaşık 600 lüks villadan oluşan bir toplu koleksiyon başlattı. Buradaki fikir, bu etiket altında, sahibinin gönüllü olabileceği bir tür üst marka yaratılmasıdır. Relais & Châteaux böylece dünya çapında toplanabilecek içerik elde eder, bunun karşılığında sahibi dünya çapında tanınan bir marka ve dünya çapında satış erişimi elde eder. Bu benim için geleceğin müziği.

İşletmecilerin / mülk yöneticilerinin büyük ölçekte dahil olabileceğini düşünmüyorum çünkü işleri genellikle çok yereldir. Belirli bir coğrafi bölgedeki sahiplerini tanıyorlar ve mülklerini tek bir yerde sunabiliyorlar; Bunun gibi bir şey, küresel bir yana, başka birçok yere veya bölgeye genişletilemez. Müşterilerin yerel ihtiyaçları çok önemlidir. Bu nedenle lüks sektöründe 20.000 ve daha fazlasını sunan Interhome veya benzeri bir şirket yok.

Relais & Châteaux sadece bir markadır, sağlayıcı değildir.

Bir “marka” olarak, çoğunlukla bölgesel odaklı olmakla birlikte, bir kümelenme zaten mümkündür. Birkaç örnek var. Örneğin Karayipler'de uzmanlaşmış DreamVillas'ı düşünüyorum . Bu klasik bir toplama platformudur. Ayrıca Karayipler'e yöneliktir, ancak örneğin, WheretoStay faaliyet göstermektedir . Bu aynı zamanda lüks mülkleri olan çok sayıda küçük acentenin bağlı olduğu saf bir rezervasyon platformudur. Aslında ben bunu birkaç pazarda faaliyet göstermeyi bir seçenek olarak görmüyorum. Şimdiye kadar bir yönü ihmal ettik ki...

"Lüks nesnelerin bir araya getirilmesi alanında çok az şey yapılıyor."

 “ Homes & Villas by Marriott International ” ürünüyle ilgili ilginç bir yaklaşım var . “Marriott Bonvoy” bonus programının dünya çapında, tamamı yüksek orta veya üst gelir segmentinde yer alan ve çoğu kurumsal olan yaklaşık 150 milyon üyesi vardır. Fikir şimdi “Homes & Villas” ile bonus puanların kullanımı için yeni bir şube oluşturmaktır. Dünya çapındaki mülk yöneticileri bu etiket altında toplanmıştır; “Homes & Villas” kendisini özel lüks mülkler için özel bir OTA satış kanalı olarak sunuyor.

Teorik olarak, Interhome oraya bile katılabilir, ancak tüm portföylerinden yalnızca en iyi 50 mülk entegre edilecek ve böylece teklif edilecekti. Bu programa kabul edilme kriterleri, kalite güvencesi amacıyla Marriott tarafından çok açık ve katıdır. Başka bir deyişle, nesneler iyice kontrol edilir ve denetlenir.

Ama normal bir tüketici olarak "Homes & Villas by Marriott International" ile de rezervasyon yapabilirim...

Doğru, Bonvoy üyesi olmanıza gerek yok. Ama bir yandan fiyatlar önemli ölçüde yükseliyor, diğer yandan bana doğrudan ulaşılmıyor ve teklifler hakkında bilgilendirilmiyor. Ayrıca ortalama gecelik fiyatıyla, üye indirimleriyle bile daha önce lüks olarak tanımladığımız segmentin içindeyiz.

Yani Marriott, lüks villa sahiplerini solvent müşterileri ile başarılı bir şekilde birleştirmek için muazzam marka gücünü ve müşteri erişimini kullanabilir mi?

Marriott, dünya çapında yaklaşık 7.500 otel işletmektedir; ancak şirket bunlardan yalnızca altı tanesine sahiptir. Yani Marriott oradaki en büyük franchise verenlerden biri. Bu model neden tatil kiralama pazarında da işe yaramasın? Müşteri kitleniz ve çeşitli teklifleriniz var ve “Evler ve Villalar” ile zaten, açık yönergelere göre yalnızca en iyi özel mülklerin nispeten kolay bir şekilde çevrimiçi olarak iletilebildiği bir ürününüz var. Ama şimdiye kadar o kadar başarılı olmadı.

Hala çok az trafik var. Bu kanal Booking, Expedia veya HomeAway'den önemli ölçüde daha küçüktür ve şimdiye kadar lüks segment için de geçerlidir. Yani Marriott henüz kendini ilk olarak kurmadı. Ama bence fikir ve uygulama çok heyecan verici. Marriott çok büyük bir miktar sunabilir: otel eğitimi, yatak takımı, mobilya ve daha fazlası. Mülk sahipleri için güçlü bir "değer önerisi" - ancak rezervasyon trafiğinin de doğru olması gerekiyor.

"Neden bir franchise modeli tatil kiralama pazarında da çalışmamalı?"

Tamam, 150 milyon Bonvoy üyesi. Lüks pazar için bunlardan kaç tanesi teorik olarak ulaşılabilir?

Bence yarısı kadar olabilir. Bir sorun, üyelerin çoğunun şu anda hala ABD vatandaşı olmasıdır. Toskana'da bir villam varsa, bir veya iki rezervasyon getirebilirim, ancak derin bir tekrar faktörü olacak. Portföylerinde İsviçre veya Avrupa'da lüks lokasyonlarda çok sayıda villa bulunan ve “Homes & Villas by Marriott”a bağlı olan ancak onlardan memnun olmayan şirketler biliyorum. Şimdiye kadar, bu kanal, özellikle Marriott'un gereksinimleri çok yüksek olduğundan, kendisini bir başarı öyküsü olarak kabul etmedi.

Ne tür koşullar?

5 milyon dolarlık sorumluluk sigortası, 7/24 müşteri hizmetleri ve benzerleri. Küçük mülk yöneticileri bunu zorlukla yapabilir.

Bir villa sahibi olarak “Homes & Villas by Marriott”a mülk yöneticileri yerine doğrudan katılmak mümkün müdür?

Güzel bir soru. “Sahibinden Kirala” (RBO) modeli Marriott süreçlerinde pek uygulanabilir değildir. Otellerle her zaman tam olarak ne elde ettiğinizi bilirsiniz. Tatil kiralama işinde bu, birkaç "temel standart" dışında elbette imkansızdır. Her obje farklı görünüyor ve tamamen farklı zevklere hitap ediyor.

Tamam, lüks seyahat acentesine geri dönelim. Bir yerde lüks bir özel mülk kiralamak isteyen bir müşterisi var. Peki bu kişi makul bir çabayla aradığını nereden buluyor?

Şimdilik, onun için çok az şey değişti. Başka bir deyişle, şu an için zor olmaya devam ediyor. Marriott'ta arama yapabilir, ancak bunun arkasında hangi mülk yöneticisinin olduğunu bilemeyebilir, ancak bunu bilmek önemli değildir ve eğer varsa, en iyi ihtimalle Bonvoy üyeliğini kendisi kullanabilir. Her şeye rağmen Airbnb, HomeAway gibi özellikle aile segmentinde önemini koruyor. Hala orada Booking'den daha fazlasını bulabilirsiniz.

“Otellerde her zaman tam olarak ne elde ettiğinizi bilirsiniz. Tatil kiralama işinde bu imkansız."

Senaryoyu tersine çevirelim: Diyelim ki Toskana'da lüks bir villam var ve onu haftalık 50.000 franka kiralamak istiyorum. Nasıl devam ederim? Kiminle iletişime geçeceğim?

Ödevini yapmak zorundasın. Özellikle Toskana için çok sayıda küçük, yerel satış platformu var. Kesinlikle işlerini iyi yapıyorlar, ancak piyasada erişimleri yok. Düzenli müşterilerini yavaş yavaş kaybettikçe daha çok Airbnb ve benzeri platformlara yönelecekler.

Burada görmeniz yeterli: Satışlar büyük ölçüde “tavsiyelere”, yani yönlendirmelere dayanmaktadır. Örnek: Gstaad'da mülkleri olan bir şirketin, Marbella'ya tatile gitmek isteyen bir müşterisi var ve orada bir olasılık olup olmadığını soruyor. Birçok küçük mülk yönetimi şirketi birbirini tanıyor, bir tür lüks topluluk var. Yani bu şirket kendi müşterisini Marbella'da tanıdığı başka bir mülk yöneticisine devredecek. Bu başka yerlerde de işe yarıyor. Bu şekilde yönlendirilen müşterilerin oranı oldukça fazladır.

Ama bu tamamen örgütlenmemiş bir pazar.

Kesinlikle. Bu tamamen kişisel ağlara ve müşterinin kendi düzenli sağlayıcısına duyduğu güvene dayanmaktadır. Mülk yöneticileri daha sonra birbirlerinden tamamen farklı, bireysel olarak kararlaştırılan sevk ücretleri ile ücret alır veya komisyon payları ve benzerlerini alırlar.

Ancak başka bir eğilim daha var: lüks arabuluculuğun “lüks perakende” ile birleştirilmesi.

Evet, bu eğilimi açıkça görebilirsiniz. Haftalık 50.000 CHF kira ödeyebilen biri, satılık olması koşuluyla genellikle tüm mülkü hemen karşılayabilir. Engel & Völkers gibi lüks emlakçıların gemiye binip kendilerinin kiralaması aslında an meselesi. Lüks bir mülkü satabilir veya kiralayabilirsiniz, özellikle satılık lüks mülkler genellikle piyasada geleneksel ev ve apartmanlardan çok daha uzun süre kaldığından. Şimdi aracılık işine giren satış ajanslarını zaten biliyorum.

Buna bir örneğiniz var mı?

Mesela villa bulucuları düşünüyorum. Bunlarla, satılık mülkler için kiralamak için ne kadar para isteyebileceğinize dair bir fiyat göstergesi bulabilirsiniz. Ancak lüks sektöründe mal sahiplerinin ikinci evlerini kiralamaya zorlandıkları nadiren görülür; Birçokları için bu en iyi ihtimalle bir yan çizgi veya hobidir. Bu nedenle burada sadece sınırlı bir pazar potansiyeli görüyorum.

"Satış departmanı, ağırlıklı olarak 'yönlendirmelere', yani arabuluculuğa dayanıyor."

Diğer otel markaları toplu lüks içerik alanına girmek isteyecek mi?

Evet, bu eğilimi zaten görebilirsiniz. Hyatt o yönde hareket ederken, Accor da o yöne koştu. Başka örnekler de var. Oteller bu yönde hareket etmek zorundalar - tatil kiralama alanında yüzde 80'lik bir “Kategori Bilinci” ile oteller bu alana giderek daha fazla müşteri kaybediyor. Bu, parçalanmış lüks tatil evi tekliflerine rağmen kesinlikle lüks sektörü için de geçerlidir.

Geçmişte lüks otel zincirleri, otel ürünlerine ek olarak “markalı rezidanslar” da sunuyordu. Ancak şimdi giderek artan bir şekilde, bunların kiraya verilmesi ve kişisel kullanım için daha az amaçlanması gerektiği net bir hedefle. Siz de bu eğilimi fark ediyor musunuz?

Bunun için birçok örnek var. İsviçre'de Samih Sawiris Andermatt'ta yol gösterdi; karma kullanım tesisi gelecek ve hibrit konaklama biçimleri yükselişte. Beş yıl içinde otel endüstrisi ve tatil kiralama acenteleri için ayrı konferanslar olmayacak. Bu birleşme lüksten bütçeye tüm segmentlerde gerçekleşebilir. Örneğin, Münih merkezli Numa Hospitality şirketini düşünüyorum, örneğin kasıtlı olarak sınırları bulanıklaştırıyor ve basitçe söylemek gerekirse, “otel olanakları aşağıda, apartmanda yaşam” yelpazesinde bulunabilir, yani iki dünya zaten birleşmiş durumda. bir çatı altında.

Yerleşik oteller de devreye girebilir.

Elbette, segmentasyon zaten gerçekleşti. Büyük otel zincirlerinin zaten her segment için kendi markası var. Bu da bu yöne gidebilir.

Ama örneğin, bir Rosewood konutunun sahibiysem, Rosewood bunu hiçbir kanaldan kiralamamı istemeyecektir.

Hayır, zincirler katma değeri mümkün olduğunca korumak istiyor ve Airbnb'de birdenbire görünen konutlarıyla kesinlikle ilgilenmiyorlar. Dağıtım sıkı bir şekilde kontrol edilir ve sahiplerin kiralama kanallarını özgürce seçmelerine izin verilmez. Yani sözleşme ile güvence altına alınmıştır. İç mekanla aynı. Genellikle mobilyalı satın alırsınız ve bu konutları kendi zevkinize göre yeniden tasarlayamazsınız. Ancak bu aynı zamanda satışların gerçekten ölçeklenemeyeceği anlamına gelir.

Aslında, yatırım fonları şimdi devreye giriyor ve lüks segmentteki mülkleri açıkça kiralamak niyetiyle satın alıyor. Bu çok fazla sermaye gerektirir, ancak bazıları zaten dahil olmuştur. Çin'de, Hindistan'da, Körfez'de ve örneğin İrlanda'da, binlerce villayı çok büyük paralarla – satmak veya kiralamak amacıyla satın alan fonlar var.

"Birçok yatırım fonu şimdi onları kiralamak için açık bir niyetle lüks konut mülkleri satın alıyor."

Bir değerlendirme yapalım: Lüks tatil evi kiralama işi yakın gelecekte nasıl değişecek?

Her halükarda, oldukça parçalı kalacak, bu yüzden şu an için kayda değer bir değişiklik görmüyorum. Operasyonel iş yerellerin elinde kalır. Sahip güveni, platformlardan ziyade insanlara bağlı olmaya devam ediyor. Segment kesinlikle büyüyebilir ve bazı otel zincirleri dahil olmaya devam edecek, ancak çok azı başarılı oldu, ancak yapısal olarak benzer kalıyor.

Yani lüks villa sektöründe Airbnb veya Uber gibi yıkıcı bir şirket görünmüyor mu?

Numara. Teklifin yapısı çok karmaşık. Villaları dahil etmek istiyorsanız, sahibini ikna etmeye çok ihtiyacınız var. Sadece bir varlık satın almıyorsunuz, mülk yöneticisi ve sahibi arasında bir ilişki oluşturmalısınız. Zengin mal sahipleri, standartları kabul etmek yerine komisyon seviyeleri üzerinde pazarlık yapmayı severler.

Bu arada Airbnb hiçbir şey icat etmedi, "paylaşım ekonomisi" uzun süredir var. Interhome 1965'te kuruldu. Airbnb, misafirperverlik alanında hiçbir şey yapmayan, ancak akıllı pazarlama yoluyla bir “tüketici markası” oluşturmayı çok başarılı bir şekilde başaran bir pazar yeridir. Özellikle hedef müşteri kitlelere hitap etmek kadar kolay olmadığı için lüks sektöründe böyle bir şeyi taklit etmek son derece zordur.

Buna ek olarak, lüks sektör ölçeklendirme ile daha az ilgilenmektedir. Bazıları, birkaç yüksek kârlı müşteriden memnun ve küresel olarak işinden çıkmak istemiyor - başka bir deyişle, pazar yerel kalma eğiliminde olacak. Marriott örneği dışında, neredeyse hiç potansiyel görmüyorum.

Elbette, dünyaca ünlü bir marka güven yaratabilir. Ancak bunun tam tersi bir etkisi de olabilir: Bireysellik ve ayrıcalık aradığınız lüks sektörde, lüks villanızı Marriott bushel'in altına koymak istemeyebilirsiniz.

Kesinlikle katılmak. Birçok mal sahibi ve hatta kiralık müşteri bunu hiç istemez. “Kitlelere uygun” markaların alt lüks segmentte değer katarak ve güvenilirlik taşıyarak ayakta kalabileceğini düşünüyorum, ancak “en üstte”, haftalık 200.000 CHF ve üzeri kiralama fiyatlarından işleri yok. Böyle bir şeyi karşılayabilen herkesin özel bir seyahat planlayıcısı, özel bir jeti ve daha fazlası zaten var - her şey sığmalı ve herkese açık olarak rezerve edilebilir olmak zorunda değil ve bir marka şemsiyesi hiç bir rol oynamaz.

Sonuç olarak: Özellikle Virtuoso veya Traveller Made gibi seyahat planlayıcı ağlarının lüks tatil apartmanı segmentine biraz daha eklemesi gerektiğini düşünüyor musunuz?

Mutlaka. Bunun tam olarak nasıl yapıldığı ve arkasında kimin olduğu görülmeye devam ediyor.